یكی از راه‌های دوری از عصبیت، فانی كردن ارادۀ خود در ارادۀ استاد است. این مسئله برای کسانی كه دسترسی به استاد ندارند، چگونه ممكن است؟

جواب: دقت کنید؛ ولیّ ما، فقط ائمۀ معصومین(علیهم‌السلام) هستند، نه اساتید؛ و ما باید ارادۀ خود را در ارادۀ ائمه(علیهم‌السلام) فانی کنیم، نه استاد! لازمۀ فنای اراده هم، شناخت سیرۀ ائمه(علیهم‌السلام) است که در اختیار همگان قرار دارد؛ چه استاد داشته باشند، چه نداشته باشند. ما باید بدانیم که اگر اماممان را در فعل، صفت و اندیشه‌هایش نشناسیم، اصلاً حرف از فانی شدن، بازی است!