جواب: همهی ما، دو بُعد داریم: خود عالی و خود دانی. خود دانی، همان جنبهی وجهالخلقی ماست و خود عالی، آن حقیقت و استعدادهای وجود و هویتمان. حال اگر بخواهیم خود عالیمان را ظهور دهیم، باید حدود و جنبههای وجهالخلقی را بشکنیم و آنها را برای خود عالی، فدا کنیم؛ یعنی از آنها برای رشد، پیشرفت و ظهور خود عالی استفاده کنیم؛ چگونه؟ از آنجا که ائمه(علیهمالسلام) تنها انسانهای کامل و مظاهر تامّ وجود و اسماء الهی بودهاند - چنانکه خود فرمودهاند: "نَحْنُ وَ اللهِ الأسْمَاءُ الْحُسْنَى"[1]-، ما نیز اگر بخواهیم به آن وجه عالیمان برسیم، باید وجودمان را به آنان نزدیک کنیم، تا جنبههای وجهالخلقی کنار رود و وجهاللّهی ظهور كند. یعنی آنان را بشناسیم و با مطالعهی سیرهی علمی و عملی آنان و پیاده کردنش در سه عالم فعل و صفت و اندیشههای خود، جنبههای وجهالخلقی و نقص خود را فانی کنیم.
[1] - اصول کافی، ج1، ص 143 ، باب 4
نظرات کاربران
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفر باشید و نظر خود را ثبت کنید.