اگر امتحانات الهی، نشانۀ توجه خدا به بنده است، پس آیا کسانی که کمتر امتحان می‌شوند و فشار و سختی می‌کشند، کمتر مورد عنایت خدا هستند؟

جواب: این‌‌گونه سؤالات، ناشی از شناخت ناقص امتحان است. امتحان، یکی از سنت‌های الهی است که همواره در هستی جریان دارد و دمی نیست که انسان در امتحان نباشد. پس همه، امتحان می‌شوند و مورد عنایت خدا هستند؛ منتها نحوۀ آن برای همه یکسان نیست.

نباید فکر کنیم امتحان فقط در سختی و فشار است؛ خیلی‌ها با خوشی و آسایش، امتحان می‌شوند و چه بسا این نوع امتحان، سخت‌تر باشد. شکر نعمت، چنان سخت است که کمتر کسی از پسِ آن برمی‌آید؛ آن هم در حالی که خوشی و آسودگی، خودبه‌خود غفلت می‌آورد.

پس با اندکی واقع‌بینی و به دور از نگاه سطحی، می‌توان فهمید که امتحان به هر شکلی باشد٬ عبور از سختی‌هاست؛ فقط روش این عبور فرق می‌کند: در خوشی‌ها و نعمت‌ها، با شکرِ مخصوص به هر نعمت، و در سختی‌ها با صبر و حلم.