آیا خیراتی که برای اموات شقی فرستاده می‌شود، به آن‌ها می‌رسد و نجاتشان می‌دهد؟

جواب: مهم‌ترین نکته در پاسخ این سؤال، ملاک تشخیص شقاوت است. ما نمی‌توانیم و حق نداریم براساس چند عمل صوری یا چند گناه ظاهری، ادعا کنیم که شخصی سعيد يا شقی است. حتی اگر کسی را بشناسیم و بدانیم دین را قبول نداشته، باز نمی‌دانیم چگونه از دنیا رفته؛ چه‌بسا ممکن است در سکرات، توبه کرده و خدا توبه‌اش را پذیرفته باشد؛ چون رحمت خدا، آن‌قدر وسعت دارد که حتی تا هنگام مرگ، بنده را متوجه حقایق می‌کند و اگر کسی صادقانه در درون به سوی خدا برگردد، در برزخ، مسیر خود را ادامه می‌دهد و اگرچه با فشارهای بسیار سخت برزخی، بدی‌هایش جبران و پاک می‌شود.

پس تشخیص شقاوت، از عهدۀ ما خارج است. از اين رو وظیفه داريم برای اموات، خیرات بفرستیم. حال اگر میّت، استعداد و لیاقت داشت، خیرات به او می‌رسد؛ و اگر نداشت، خدا بهتر می‌داند با او چه کند.