آیا اینکه می‌گویند شیعه در آتش خلود ندارد، درست است؟

جواب: آری؛ تار و پود وجود شیعه، از ولایت است و به هیچ قیمتی آن را از دست نمی‌دهد. حتی اگر مرتکب گناه شود و به سبب آن به جهنم برود، پس از پاک شدن، بیرون می‌آید و در عذاب جاویدان نمی‌ماند. به همین دلیل است که روایت داریم: "حُبُّ عَلِیٍّ(علیه‌السلام) حَسَنَةٌ لَایَضُرُّ مَعَهَا سَیّئَةٌ"[1]. یعنی شیعه اگر محبت اهل‌بیت(علیهم‌السلام) را در درون داشته باشد، این محبت، او را به تبعیت از آنان وامی‌دارد و از دام بسیاری گناهان می‌رهاند. تا جایی که حتی اگر به خطا رود و گناهی از او سر زند، همین جا متوجه اشتباهش می‌شود و در مسیر توبه و جبران می‌افتد. اگر هم در دنیا فرصت کافی نداشته باشد، کارش به فشارهای برزخی می‌کشد تا بالأخره از آثار و آلودگی گناه پاک شود.

مثل درختی که در پاییز، برگ‌هایش می‌ریزد و ساقه‌هایش خشک می‌شود؛ اما چون ریشه‌اش در خاک است، در بهار دوباره زنده و سبز می‌شود و شکوفه و میوه می‌دهد. شیعه نیز هرگز نور ولایت را از دست نمی‌دهد و هرچه هم در فشار دنیا و آتش آخرت باشد، سرانجام اهل نجات می‌شود.

[1]- نهج الحق و كشف الصدق، ص259 : محبت علی(علیه‌السلام) حسنه‌ای است که با آن، هیچ سیّئه‌ای ضرر نمی‌رساند.