آیا اگر به جای اینکه از رفتار و کردار و سیرۀ اهل‌بیت(علیهم‌السلام) الگوگیری کنیم، رفتار استاد و معلم خود را الگو قرار دهیم، نشانۀ عصبیت است

جواب: چنین حرکتی، کاملاً غلط است! دقت کنید؛ استاد و معلم، یا از خودش، معارف را برای ما عرضه می‌کند و با استدلال‌های شخصی خود، ما را حرکت می‌دهد، که در این صورت، او با تمامی پیروانش در جهنم است! یا نه؛ برعکس حالت اول، علم خود را از آبشخور معارف اهل‌بیت(علیهم‌السلام) کسب کرده است و با تکیه و توکل به آنان، معارف را عرضه می‌کند؛ که در نتیجه از "خود" او و روحیه و سلیقۀ شخصی او خبری نیست و در صورت و باطن، اهل‌بیت(علیهم‌السلام) هستند که مطرح می‌شوند.

در حقیقت، چنین استادی فقط یک آیینه است برای اینکه معارف اهل‌بیت(علیهم‌السلام) را به ما برساند. پس نباید به خود او مشغول شویم؛ بلکه باید تمام همّ و تلاش خود را صَرف تصویر درون آیینه کنیم و بدانیم این، ائمه(علیهم‌السلام) هستند که به قدرت ولایت خود، علم را در قلوب جاری می‌کنند و باعث تحول وجودی می‌شوند؛ نه آن استاد. البته استاد هم واسطه‌ای است که فیض ائمه(علیهم‌السلام) را به ما می‌رساند؛ ولی ما باید اصل را ببینیم و لازم نیست شخص را مطرح کنیم.