جواب: دایرۀ تکالیف در دین، چنان گسترده است که انسان، هر لحظه در جایی از این دایره قرار میگیرد و متناسب با آن، تکلیفی جدید پیدا میکند. گاه در میدانی باید از گناه بگریزد و گاه باید به طاعت، پناه برد؛ گاه باید سکوت کند و گاه بگوید؛ زمانی صبر کند، زمانی بخروشد و... . که در تمامی این میادین، مهم، تشخیص وظیفه و عمل به آن است. چون تکالیف دین، برای رشد استعدادهای کمالی انسان است و او از هر تکلیفی عقب بماند، از ظهور کمالی در وجودش بازمانده است.
با این توضیح میتوان گفت کسی که در ریز و درشت میادین زندگی، تکلیف خود را میداند و در عمل به آن موفق است٬ جامع حرکت میکند و وجود انسانیاش، درست بارور میشود. اما کسی که اسیر زاویهای از دایرۀ تکالیف است، چون إشراف به کل دایره ندارد، جایی درست تشخیص میدهد و عمل میکند و جای دیگر، این توان را ندارد. مثلاً کسی که از دین فقط صبر را گرفته و فکر میکند صبر یعنی ندیده گرفتن همه چیز و تحمل و سکوت در برابر هر اتفاق، هیچ گاه نمیتواند اهل قیام برای خدا باشد یا غیرت الهی را ظهور دهد.
چنین کسی به مقصد کمال نمیرسد؛ بلکه به ازای هر حرکت غلط، از سرعتش کاسته میشود و از هدف بازمیماند.
نظرات کاربران
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفر باشید و نظر خود را ثبت کنید.