جواب: بله؛ طبق آیات قرآن، آدم پس از آنکه خلقت خاکی پیدا کرد، ساکن بهشت شد. یعنی خلقت مادی داشت؛ اما به دلیل غالب بودن نور وجود در بهشت اسماء، آثار ماده برایش ظهور نداشت.
این غلبۀ نور، شبیه همان حالی است که در جمع مؤمنین نورانی داریم. وقتی در چنین جمعهایی هستیم، کمتر متوجه گذشت زمان میشویم، گرمی هوا و تنگی جا را حس نمیکنیم و خود به خود مییابیم که اصلاً جای گناه و غفلت نیست. برعکس اگر در کنار افرادی باشیم که فکر و بینششان مادی است، زمان برایمان کند میگذرد و شرایط، آزارمان میدهد.
پس آنجا که در میدان نور معنا قرار میگیریم، آثار ماده و تبعاتی که منجر به غفلت و گناه و رذیله میشود، برایمان ظهور ندارد؛ با اینکه در همین بدن مادی هستیم. به همین ترتیب در جنّت اسماء نیز چون نور محض بود، آثار و تبعات ماده ازجمله شهوت و غضب، ظهور نداشت؛ اگرچه خلقت مادی شده بود.
نظرات کاربران
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفر باشید و نظر خود را ثبت کنید.