چرا بسیاری از افراد، با اینکه حق را می شناسند و عمق وجودشان هم آن را می پذیرد، به حق پای بند نیستند؟

جواب: چون می‌دانند اگر آنچه را قلبشان می‌گوید عملی کنند، باید خیلی چیزها را از دست بدهند و این ازدست‌دادن‌ها برایشان سنگین است. چراکه تصور می‌کنند اگر چیزی از دنیایشان کم شود، دیگر هیچ چیز ندارند. چنین کسانی بیشتر به دنیا اهمیت می‌دهند و هر چه راحتی و شأن دنیایی‌شان را به هم بریزد، کنار می‌گذارند. چون یقین ندارند اگر با عشق و بندگی اتصالشان را به خدا حفظ کنند، هیچ چیز نمی‌تواند آن‌ها را بترساند و سست کند. به دلیل همین یقین نداشتن، با یک تهدید می‌لغزند و به راحتی حق را زیرو رو می‌کنند. این درحالی است که باطل از دست‌رفتنی است و حق ماندگار. مگر یاران امام حسین(علیه‌السلام) به ظاهر، مهم‌ترین دارایی خود را که جانشان بود از دست ندادند؟ چرا نترسیدند و از یاری حق پا پس نکشیدند؟ چون یقین داشتند کسی که در کنار حق و در رکاب امامش باشد، تمام هستی را دارد. پس دیگر نگران ازدست‌دادن چه باشند؟!