جواب: "قضا"ی الهی، حکم راندهشدۀ خداوند نسبت به موجودات در کمال نوعی هرکدام است. به عنوان مثال، زمین، زمین شده و آسمان، آسمان؛ و هرگز زمین نمیتواند بگوید کاش من، آسمان میشدم و نیز هیچ کس دیگر! این گونه سخن گفتن، یعنی خلاف قضای الهی حرکت کردن و متوهّمانه خود را عذاب دادن! هر موجودی باید جایگاه خود را بشناسد و بفهمد در همان مرتبهای که هست، چگونه عمل کند؛ نه اینکه نگاهش به رتبۀ دیگران باشد.
حال، قضای الهی برای ظهور، نیاز به شرایطی دارد تا تعین هر موجود در رتبۀ خودش به ظهور رسد؛ و مسیر و شرایطی که هر موجود باید طی کند تا به کمال نوعی خود برسد، همان "قدَر" یا تقدیرات الهی هستند.
نظرات کاربران
