فرزند، امتداد وجود ما

هر صبح که بیدار می‌شود، موهایش را جمع می‌کنم و می‌بافم.
هر شب برایش کتاب می‌چینم و می‌خوانم.

و او بزرگ‌تر که می‌شود،
دل‌ها را جمع می‌کند و رشتۀ محبت می‌بافد و در جمع دوستانش سرود یک‌رنگی می‌خواند. 

می‌گویند:
«این فرزند فلانی است؛ چه خوب راه زندگی را می‌داند.»

و اینجاست که بر لب‌ها و قلب‌ها، دعای خیر برای پدر و مادرش روان می‌شود.

**********

فرزند، امتداد وجود ماست و آثارش تا قیامت به ما می‌رسد و هر خطا یا ثواب او، به ما نیز بر می‌گردد.

پس ما بیشترین مسئولیت را در تربیت او داریم.