سرّ قرآن

(رمضان 80 – 17جلسه)

قرآن، کامل‌ترین کتاب آسمانی و کتیبه‌ی وجود انسان کامل است که باید در متن و حقیقت وجود آدمی، تجلی یابد و سپس در ابعاد زندگی او عملی شود. قرآن، مأدبه‌ی خاص الهی و غذای روح انسان است که به فراخور درجات وجودی انسان، چهار رتبه دارد: لفظ و کتابت، کلام، فرقان، قرآن. لذا هر کس می‌تواند نیازهای وجودی خود را با این کتاب ارزشمند، تأمین کند.

مهم‌ترین نحوه‌ی ارتباط با قرآن، تدبر در قرآن است که وظیفه‌ی هر انسان مسلمان و راه بهره‌مندی از مواهب و اسرار قرآنی می‌باشد. اما شرط دارد که از مهم‌ترین آن‌ها، ادب و طهارت است؛ چنان‌که خود قرآن فرموده است: "لایمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ". انسان برای ادراک حقایق قرآن، علاوه بر طهارت ظاهری، باید باطن و خیال خود را نیز از تشتّت و پراکندگی پاک کند و با خیالی طاهر و اندیشه‌ای توحیدی، قدم به این وادی گذارد و خود را در معرض تعلیم و تأدیب قرآن قرار دهد.

همچنین از مقدمات ورود به وادی قرآن، استعاذه است که آن هم، مراتبی دارد.

مبسوط این مطالب، در بحث "سرّ قرآن" آمده است.