عبادت به حساب نفس

بايد در ماه ذی‌القعده جايگاه باطنی خويش را نيز بيابيم و از حظّ نفس توبه کنيم؛ به اين معنا که هر چه را براي ارضاي اميال و التذاذ نفس انجام مي‌دهيم، رها کنيم و تنها به آنچه براي حفظ جان لازم است، اکتفا نماييم. البته اين مسئله، محدود به امور مادي نيست؛ بلکه تا وقتي نفس بر ما حکومت مي‌کند، هر عملي انجام دهيم، نفس، آن را به حساب خود مي‌گذارد؛ حتي عبادات.

کتاب ذیقعده قعود در جایگاه بندگی, صفحه‌ی 29