ذکری که اثر خودش را نگذاشته!

فقط مهدی مهدی گفتن، "عَجِّل عَلی ظُهورِک" گفتن یا دعای ندبه خواندن را، نمی‌توان "یادِ امام" دانست. از یاد رفتن امام، یعنی وجود امام زمان، در ابعاد اعتقاد، اخلاق، عمل و سیره، تأثیری در كیفیت زندگی ما نداشته باشد! یادش هستیم، ذکر نامش را به لفظ می‌گوییم، ولی، یاد و ذکرمان عین فراموشی است! چرا که غرض از ذکر و به یاد بودن، "اثر گرفتن" است. ذکری که اثر خودش را نگذارد، هیچ تفاوتی با فراموشی ندارد!

کتاب معرفت نور تا عصر ظهور، جلد اول، صفحه‌ی 38