خوشا آنان‌که دائم در نمازند

چطور می‌شود هم دائم‌الصلوه بود و هم در این دنیا نیازهای طبیعی خود و دیگران را برطرف ساخت؟

نکته‌ی کلیدی، اینجاست که بدانیم منظور از نماز، صرفِ نشستن بر سجاده نمی‌باشد؛ چه، ادای تکالیفی که شرع بر عهده‌ی ما قرار داده است، چون تربیت فرزند، همسرداری، بدست آوردن رزق حلال و غیره و نیز تلاش برای رفع نیاز دنیوی و حتی انجام مباحات، اگر برای رضای خدا باشد و با هدف رسیدن به کمال غایی صورت گیرد، عین نماز خواندن است! پس باید در هر لحظه ببینیم چه تکلیفی داریم و همان را به نحو احسن انجام دهیم! گاهی تکلیف نماز خواندن است و گاهی در احوال اولیاء‌الهی شنیده‌ایم که نماز جماعتشان را برای آرام کردن گریه طفل خردسالی که مادرش در صف نماز ایستاده است، کوتاه می‌نمایند؛

کتاب شب قدر، معراج محبت، صفحه‌ی 57