انتظار ما چگونه است؟

به راستی کجای انتظار من و شما، به خون غلتیدن است؟! حرام و حلال، برایمان فرقی نمی‌كند! فقط گلیم خود را از آب بیرون می‌کشیم! بی‌توجه به دیگران، برای خود زندگی می‌كنیم و در عین حال، منتظر مهدی(عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشّریف) هم هستیم! مسلماً با این اوصاف، هرگز نمی‌توانیم مصداق منتظری كه حدیث "الْمُنْتَظِرُ لِأمْرِنَا، كَالْمُتَشَحِّطِ بِدَمِهِ فِی سَبِیلِ الله‏"، باشیم و پاداش انتظار را بگیریم.

چرا با این همه بی‌تحرکی خود را منتظر می‌پنداریم؟! در حالی كه این احادیث به زیبایی می‌گوید منتظر یعنی تلاشگر و مجاهد؛ یعنی جنگجوی آماده و پیوسته در تحّرک؛ یعنی اهل تزکیه و مجاهده با نفس! اصلاً منتظر یعنی مراقب. منتظر از یک سو مراقب خود و اعمالش است و از سوی دیگر مراقب امام زمانش و می‌داند كه زیر نظر اوست؛ پس سعی می‌كند به بهترین نحو عمل كند.

کتاب معرفت نور تا عصر ظهور، جلد دوم، صفحه‌ی 154