اسیرغم های دنیوی

در زیارت اربعین، امام حسین(علیه‌السلام) را با عبارت "أسیر الکُرُبات" خطاب می‌کنیم. "کرب" یعنی سختی و مشکل؛ و چگونه ممکن است امام معصوم، اسیر مشکلات شود؟

پس "أسیر الکُرُبات" به چه معناست؟

کَرب در اینجا، احساسات و عواطفی بود که کوفیان در ده‌هاهزار نامه به امام ابراز کردند و از ایشان خواستند تا امورشان را سامان دهد. این درخواست برای امام، مسئولیت ‌آورد و او اگرچه می‌دانست کوفیان اطاعتش نمی‌کنند، دعوتشان را اجابت ‌کرد تا عذری نماند. آنان طالب عروج معنوی نبودند و امام را برای راحتی دنیایشان می‌خواستند؛ فقط برای خلاص شدن از حکومت یزید، نه خلاصی از هوای نفس و امیال دنیوی‌شان.

این گونه بود که امام، اسیر هوای نفس و غصه‌های دنیوی مردم شد و بار احساسات جاهلانۀ آنان را به دوش کشید؛ تا راهی برای هدایت تمام اهل تاریخ بگشاید.

برگرفته از مباحث شیطان شناسی