ظهور محبت خدا

از کجا تشخيص دهيم که حظّ نفس و التذاذ نفساني کنار رفته و آنچه در وجودمان حاکم شده، لذت فطري است؟ از آنجا که محبت خدا در ما جلوه‌گر مي‌شود؛ که همانا سلوک دائمي و پيوسته رفتن است. يعني کم‌کم مي‌بينيم ديگر مثل سابق نيستيم؛ در عبادات، ديگر دنيا برايمان جلوه نمي‌کند و چنان غرق عبادتيم که از اطراف، غافليم؛ ديگر در پي کنکاش در زندگي مردم نيستيم و...

کتاب ذیقعده قعود در جایگاه بندگی, صفحه‌ی 31 و32