خدا نخواسته امام غايب شود

غیبت به مفهوم بسته شدن سفره‌ی نعمت، نمی‌تواند به خواست خداوند برگردد؛ چون او فیاض مطلق است و بدون حد می‌بخشد و ساحت مقدسش، مبرّا از این است که سفره‌ی نعمت را باز کند و بعد هوس کند آن را ببندد! مگر آنکه پذیرنده‌‌ی فیض در استفاده از نعمت، مسیر را غلط برود. پس اراده‌ی خداوند به غیبت تعلق نگرفته بلکه پای اختیار انسان‌ها در میان است. البته از آنجا كه خدا نخواسته امام غایب شود، حتماً ظهور اتفاق می‌افتد، اما بنا بر اختیار انسان‌ و هم‌سویی یا غیر هم‌سویی‌اش با اراده‌ی حق‌تعالی، مسئله‌ی تأخیر و تعجیل در ظهور مطرح می‌شود.

کتاب امام منتظر واقعی، صفحه 30