اعراب‌گذار قلب منتظر

منتظر امام، قلبش را به صاحب قلب می‌سپارد. إعراب‌گذار قلبش، امام است و در روند فراز و نشیب‌ها، خوشی و ناخوشی‌ها، قبض و بسط‌‌ها، جمال و جلال‌ها و به‌طور‌کلی میدان‌های دنیوی و معنوی، امام است که به او فرمان می‌دهد. وقتی قلب، إعراب‌گذاری شد، افکار و اعضا و خیال هم بر اساس آن، فرمان می‌گیرند؛ لذا چنین منتظری پیش از درک حضور فیزیکی امام، عالَم را در کام جان خویش شیرین می‌یابد.

برگرفته از کتاب "معرفت نور تا عصر ظهور" ، ج 3، ص199.