مستی ولای تو

جرعه‌ای ز می، ساقی، این دلم شده سائل

می بده به كامم تا، بذر جان دهد حاصل

مستیِ ولای تو، آرزوی دل باشد

ذكر ساقی و ساغر، گفتگوی دل باشد

در دلم تمنّای می ز دست وی باشد

تا خورَد می وصلش، مستِ مست وی باشد

خمّ می ز خُمخانه، از ولای وی باشد

هم خمار هر مستی، از صفای وی باشد

رنگ می برِ مستان، هم صفات وی باشد

هم صفات ربّانی، رنگ ذات وی باشد

ساقیا ز می رنگین، كن پیالۀ جانم

جان من خبردارِ از الست وی باشد

رنگ می به جان من، صبغۀ خدا باشد

این تلوّن می، از رنگ‌ها جدا باشد

                                                                           فاطمه میرزایی(لطفی‌آذر)