به سوی آسمان

چه خورده‌ای تو در الست؟ که این‌چنین شدی تو مست

ای دل مست و بی‌قرار، فاش کن و مکن نهان

بگو ز راز و رمز او، بگو تو اسرارِ مگو

گذر نما تو از زمین، بیا به سوی آسمان

رها بکن تقیّه را، چاک نما تو سینه را

ز پاکی و عشق و صفا، باز نما دگر دهان

بکَن لباس ریب و رنگ، پاک بشو ز رین و زنگ

صبغۀ ذات حقّ و او، بزن به دل چو ارغوان

بگو ز جنّات نعیم، بخوان تو آیات کریم

ولوله افکن به جهان، جهان نما چو گلسِتان

گذر نما ز جنّت و ز باغ و راغ و بوستان

چو بلبلان مست گل، بیا بخوان ز گل‌رخان

تو شور و عشق یار را بریز در دشت و دَمن

روَد ز دشت و از دَمن، چهرۀ بی‌رنگ خزان

چو سوخته بخوان تو هم، سرود عشق یار را

ای دل مست حق بمان، بر خُم او تو میهمان

                                                                                                           سرکار خانم فاطمه میرزایی(لطفی‌آذر)